“Μήπως το έχεις καλομάθει και δεν μιλάει?“

Να και κάτι που ακούμε αρκετά συχνά. Γονείς που αναρωτιούνται αν τα παιδάκια τους υπολείπονται σε κάποιο αναπτυξιακό ορόσημο ή παρουσιάζουν μια διαφορετική συμπεριφορά διότι είναι καλομαθημένα ή ‘χειριστικά’. Για παράδειγμα, δεν μιλάνε γιατί τους κάνουμε τα χατίρια. Ή έχουν ξεσπάσματα αισθητηριακής υπερφόρτωσης γιατί δεν τους πήραμε τη σοκολάτα (όχι δεν μιλάμε για αυτό το ξέσπασμα!).

Θυμόμαστε πάντα ότι όταν πρόκειται για αναπτυξιακό ορόσημο, δεν μπαίνουν τα ‘θέλω’ στη μέση. Δεν αποφασίζει έτσι επειδή ‘θέλει’ ένα μπεμπάκι να μπουσουλήσει. Δεν αποφασίζει έτσι επειδή ‘θέλει’ ένα παιδάκι 14 μηνών να μιλήσει (αλίμονο αν μας άφηνε η φύση και η ανάπτυξη στα θέλω μας!). Ούτε είναι ‘χειριστικό’ ένα παιδάκι που δεν μιλάει ή δεν αυτοεξυπηρετείται στην ηλικία που θα ήταν αναπτυξιακά αναμενόμενο να το κάνει. Όλα τα παιδιά τα καταφέρνουν όταν ΜΠΟΡΟΥΝ! Και όταν δεν μπορούν, κάτι τα εμποδίζει. Κάτι που πρέπει να ανιχνεύσουμε και να υποστηρίξουμε.

Πάμε για αξιολόγηση λοιπόν, ψάχνουμε τη γνώση και όχι τη γνώμη. Διότι οι άνευ γνώσης γνώμες μπορούν να αποβούν ακόμα και κακοποιητικές.

Και όπως λέμε πάντα, είναι καλύτερα να πάμε εγκαίρως για αξιολόγηση και ας μη χρειάζεται, παρά να χρειαζόταν και να μη έχουμε πάει!

Στέλλα Ζήνδρου
Λογοπεδικός, MSc